In English
Mapa Bioróżnorodności
Taksony
  1. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  3. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  4. Elateriformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Elateroideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Elateridaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Denticollinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Denticolliniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Hemicrepidiinapodplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Diacanthousrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Diacanthous undulatus (Ch. De Geer, 1774)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1015432    kod taksonu: 2830
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2007 checklist: L. Buchholz
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Diacanthous undulatus - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 246
  • Publikacje: 79
  • Kolekcje: 6
  • Autorzy publikacji: 65
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek borealno-górski, rozmieszczony szerokim pasem w lesistej strefie północnej części Palearktyki; notowany ponadto z Ameryki Północnej. W Fennoskandii sięga do skrajnych prowincji północnych, gdzie jest częściej spotykany niż na południu. W górach wkracza do regla górnego. W Polsce jest wykazywany stosunkowo rzadko, głównie z południowej części kraju. Z obszarów niżowych jest znany z Pojezierza Mazurskiego i z Puszczy Białowieskiej, natomiast dawne dane sprzed przeszło stu lat o występowaniu w okolicach Gdańska są niepewne. Chrząszcz zasiedla drzewa liściaste i iglaste, zwłaszcza świerki. Larwy żerują przeważnie w korze i pod korą, rzadziej w miękkim, butwiejącym drewnie pni i kłód, niekiedy grubszych gałęzi oraz pniaków. Cykl rozwojowy co najmniej czteroletni. Larwy są bardzo drapieżne, napadają na inne larwy i poczwarki owadów drewno- i próchnożernych. Po przezimowaniu, wcześniej niż inne gatunki, przystępuje do żerowania — już pod koniec kwietnia lub na początku maja starsze larwy przepoczwarczają się, a młodsze larwy linieją. Larwa buduje komorę poczwarkową blisko powierzchni drewna, czasami w samej korze. Stadium poczwarki trwa od około 10 do 20 dni w zależności od warunków klimatycznych. Postać dojrzała po opuszczeniu komory poczwarkowej prowadzi skryty sposób życia — zwykle unika silnego oświetlenia, kryjąc się w szczelinach kory i drewna. Nie występuje na roślinach zielnych i kwiatach, stąd połowy metodą czerpakowania nie dają rezultatów. Występuje od maja do lipca.

Zewnętrzne źródła danych