In English
Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Gonioctena — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 93
G C P
  1. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  3. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  4. Cucujiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Chrysomeloideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Chrysomelidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Chrysomelinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Goniocteniniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Gonioctenarodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Gonioctenapodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Gonioctena viminalisgatunek
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
podgatunek: Gonioctena (Gonioctena) viminalis viminalis (Linnaeus, 1758)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1024899    kod taksonu: 4443
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2010 checklist: L. Borowiec
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Gonioctena viminalis viminalis - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 111
  • Publikacje: 63
  • Kolekcje: 9
  • Autorzy publikacji: 49
  • Ilustracje (ikonografia): 3
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): 2

Opis taksonu
Gatunek szeroko rozprzestrzeniony w północnej części Holarktyki, występujący w środkowej i północnej Europie, docierający do północnych prowincji Fennoskandii. Żeruje na liściach wierzb, na których niekiedy pojawia się gromadnie. Łowiony od maja do sierpnia, najczęściej na wierzbie iwie — Salix caprea L., wierzbie szarej — S. cinerea L. i wierzbie uszatej — S. aurita L.

Zewnętrzne źródła danych