Підтримуємо Вільну Україну
We Support Free Ukraine
Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Hydnobius — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 4
-
Hydnobius latifronsUstaw jako podstawę drzewa ↑
Pokaż dane taksonu → ⚑ [25] → Pokaż dane taksonu -
Hydnobius multistriatusUstaw jako podstawę drzewa ↑
Pokaż dane taksonu → ⚑
[46] → Pokaż dane taksonu -
Hydnobius punctatusUstaw jako podstawę drzewa ↑
Pokaż dane taksonu → ⚑ [40] → Pokaż dane taksonu -
Hydnobius spinipesUstaw jako podstawę drzewa ↑
Pokaż dane taksonu → ⚑ [14] → Pokaż dane taksonu
Data aktualizacji: 2021-09-26
-
Arthropodatyp
Kliknij, aby przejść
do wyboru rzędów
i filtrów > -
Hexapodapodtyp
Kliknij, aby przejść
do wyboru rzędów
i filtrów > -
Insectagromada
Kliknij, aby przejść
do wyboru rzędów
i filtrów > -
Coleopterarząd
Kliknij, aby ustawić
jako takson główny
i podstawę
← lewego panelu > -
Polyphagapodrząd
Kliknij, aby ustawić
jako takson główny
i podstawę
← lewego panelu > -
Staphyliniformiaseria
Kliknij, aby ustawić
jako takson główny
i podstawę
← lewego panelu > -
Staphylinoideanadrodzina
Kliknij, aby ustawić
jako takson główny
i podstawę
← lewego panelu > -
Leiodidaerodzina
Kliknij, aby ustawić
jako takson główny
i podstawę
← lewego panelu > -
Leiodinaepodrodzina
Kliknij, aby ustawić
jako takson główny
i podstawę
← lewego panelu > -
Sogdiniplemię
Kliknij, aby ustawić
jako takson główny
i podstawę
← lewego panelu > -
Hydnobiusrodzaj
Kliknij, aby ustawić
jako takson główny
i podstawę
← lewego panelu >
PL
TAK
status nazwy: synonim
BioMap ID: 1006361
taksonomia sprawdzona: TAK
nazwa ważna: Hydnobius multistriatus
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Statystyka
- Rekordy: 46
- Publikacje: 31
- Kolekcje: 3
- Autorzy publikacji: 25
- Ilustracje (ikonografia): 1
- Zdjęcia (okaz/obserwacja): 1
Opis taksonu
Gatunek rozprzestrzeniony głównie w środkowej Europie, na zachód sięgający do Francji i Szwajcarii, a na południe do Włoch, Hercegowiny i Siedmiogrodu, notowany również z pojedynczych stanowisk w Danii i południowej Szwecji. Z Polski znany z nielicznych rozproszonych miejscowości. Łowiony przeważnie wieczorem na terenach lesistych i w szerokich dolinach rzecznych. Pojawia się zwykle pojedynczo, niekiedy tylko miejscami gromadnie.
Ilustracje
... przeglądaj
Hydnobiusmultistriatus
Zdjęcia
... przeglądaj
Hydnobiusmultistriatus
Zewnętrzne źródła danych
- Ostatnie rekordy
-
975917
×
Leiodidae: Hydnobius multistriatus, Obiżowa, 1931, coll. MiIZ PAN: Tenenbaum Sz. -
975916× Leiodidae: Hydnobius multistriatus, Marcule, coll. MiIZ PAN: Tenenbaum Sz.
-
772714× Leiodidae: Hydnobius multistriatus, PL, Czarnohora, 1939, leg. E. Mazur, coll. Uniw. Wrocławski, ZBiTE
-
737419
× Leiodidae: Hydnobius multistriatus, PL (Kubisz 1995c) -
620102⊡ Leiodidae: Hydnobius multistriatus, PL, Nizina Mazowiecka, Warszawa, Ursynów, UTM EC07, 2008, leg. M.W. Kozłowski
-
561169⊡ Leiodidae: Hydnobius multistriatus, PL, Sudety Zachodnie, Wolibórz, UTM XS10, 1996, leg. H. Szołtys
-
167673× Leiodidae: Hydnobius multistriatus, PL, «Beskidy» (Reitter 1909a, Burakowski et al. 1978)
-
167672⊡ Leiodidae: Hydnobius multistriatus, PL, Wyżyna Małopolska, ad Radom, UTM EB19 (Tenenbaum 1933, Burakowski et al. 1978)
-
167671⊡ Leiodidae: Hydnobius multistriatus, PL, Wyżyna Małopolska, ad Radom, UTM EB19 (Tenenbaum 1931, Burakowski et al. 1978)
-
167670⊡ Leiodidae: Hydnobius multistriatus, PL, Górny Śląsk, Bytom, UTM CA57 (Polentz 1938, Burakowski et al. 1978)
- ... więcej
- Powiązane publikacje
-
Kubisz D. 1995c. Przyczynek do rozsiedlenia Leiodidae (Coleoptera) w Polsce. Wiad. Entomol., 14(1):56 [111].
pełny tekst
Pokaż rekordy -
Burakowski B., Mroczkowski M., Stefańska J. 1978. Chrząszcze – Coleoptera. Histeroidea i Staphylinoidea prócz Staphylinidae. Katalog Fauny Polski, XXIII, 5, Warszawa.Pokaż rekordy
-
Horion A. 1966. Neue und bemerkenswerte Käfer in Deutschland. Ent. Bl., 61:134-181.Pokaż rekordy
-
Vogt H. 1961b. Die mittel- und nordeuropäischen Arten der Gattung Hydnobius Schmidt mit Beschreibung einer neuen alpinen Art, 6 Abbildungen und 2 Tabellen. Ent. Bl., 57:141-171.Pokaż rekordy
-
Horion A. 1949b. Faunistik der mitteleuropäischen Käfer. Band II: Palpicornia – Staphylinoidea (ausser Staphylinidae). Frankfurt am Main. XXIII + 388 pp.Pokaż rekordy
- ... więcej