Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Acrotrichis — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 20
  1. Arthropodatyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  4. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Staphyliniformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Staphylinoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Ptiliidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Acrotrichinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Acrotrichiniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Acrotrichisrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  12. Acrotrichispodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Acrotrichis (Acrotrichis) brevipennis (W.F. Erichson, 1845)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1005696    kod taksonu: 934
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2004 checklist: V.A. Tsinkevich
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Acrotrichis brevipennis - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 45
  • Publikacje: 22
  • Kolekcje: 3
  • Autorzy publikacji: 17
  • Ilustracje (ikonografia): brak
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek rozmieszczony w prawie całej Europie, na północ sięgający do Wysp Brytyjskich i środkowej części Skandynawii. W Polsce znany z nielicznych stanowisk, przy tym wiele danych opiera się na znaleziskach z ubiegłego stulecia. Występuje przeważnie na terenach wilgotnych wśród mchów, pod ściętą trzciną i opadłymi liśćmi.

Zewnętrzne źródła danych