Mapa Bioróżnorodności
Taksony
  1. Arthropodatyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  4. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Cucujiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Chrysomeloideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Cerambycidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Lepturinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Rhagiiniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Akimerusrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Akimerus schaefferi (Laicharting, 1784) — dąbrowiec samotnik
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1022683    kod taksonu: 4040
taksonomia sprawdzona: TAK
ochrona gatunkowa: częściowa
Polska Czerwona Lista: CR
 

źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2010 checklist: R. Plewa
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Akimerus schaefferi - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: powiaty — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 33
  • Publikacje: 21
  • Kolekcje: 3
  • Autorzy publikacji: 20
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek rozprzestrzeniony od południowych i środkowych obszarów europejskiej części ZSRR przez środkową Europę aż do Francji i Półwyspu Iberyjskiego. Wszędzie bardzo rzadko i sporadycznie spotykany, tylko lokalnie częściej łowiony. Omawiany chrząszcz zaliczany jest do reliktów lasów pierwotnych z okresu przedlodowcowego; prawdopodobnie okres lodowy przetrwał w ostojach Kotliny Pannońskiej i na południu Francji, skąd później wkroczył do obszarów południowo-wschodnich i południowo-zachodnich. W Polsce jest chrząszczem bardzo rzadkim, znanym z rozproszonych, przeważnie pojedynczych, stanowisk w sześciu krainach. Wydaje się, że omawiany gatunek zanika w naszym kraju, gdyż w ostatnich 50 latach był złowiony tylko jeden okaz w Żarowie na Śląsku Dolnym (Śliwiński 1961). Występuje w jasnych lasach liściastych, zwłaszcza w dąbrowach świetlistych. Bionomia tego gatunku jest poznana fragmentarycznie. Postacie dojrzałe ukazują się w czerwcu i poławiano je do połowy sierpnia na pobrzeżach lasu, świeżych porębach oraz na pojedynczo stojących, nasłonecznionych drzewach. Chrząszcze odbywają loty w dni słoneczne wokół drzew lęgowych; przebywają także na kwiatostanach roślin baldaszkowatych (Umbelliferae) oraz niewysoko na pniach dębów, grabów i wiązów. Rozwój larwalny odbywa się w martwym drewnie górnych części pni starych dębów, rzadziej innych drzew liściastych.

Zewnętrzne źródła danych