Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Xenochara — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 20
  1. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  4. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Staphyliniformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Staphylinoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Staphylinidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Aleocharinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Aleochariniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Aleocharinapodplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Aleochararodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  12. Xenocharapodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Aleochara (Xenochara) heeri Likovský, 1982
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1008211    kod taksonu: 2386
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2004 checklist: A. Melke
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Aleochara heeri - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 36
  • Publikacje: 26
  • Kolekcje: brak danych
  • Autorzy publikacji: 26
  • Ilustracje (ikonografia): brak
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Wysokogórski gatunek o zasięgu ograniczonym do gór środkowej części Europy, Francji, Szwajcarii i północnych Włoch, notowany też z Bośni. Wszędzie rzadko i sporadycznie znajdowany. W Polsce pewne stanowiska leżą w Sudetach i Beskidach Zachodnich, na stanowiska nizinne bywa prawdopodobnie znoszony z gór wiatrami lub wodami powodziowymi. Występuje głównie w strefie subalpejskiej: na halach — pod przesuszonym nawozem krowim oraz pod rozkładającymi się szczątkami roślinnymi; ponad górną granicą lasu — na pobrzeżach pól śnieżnych lub w innych miejscach wilgotnych, pod kamieniami, wśród kęp trawy, mchów i porostów.

Zewnętrzne źródła danych