Mapa Bioróżnorodności
Taksony
  1. Arthropodatyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  4. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Staphyliniformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Staphylinoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Staphylinidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Aleocharinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Aleochariniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Aleocharinapodplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  12. Aleochararodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  13. Rheocharapodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Aleochara (Rheochara) spadicea (W.F. Erichson, 1837)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1008188    kod taksonu: 2390
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2004 checklist: A. Melke
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Aleochara spadicea - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 34
  • Publikacje: 30
  • Kolekcje: 1
  • Autorzy publikacji: 26
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek rozmieszczony od Francji przez środkową część Europy aż do Kaukazu, na północ docierający do południowych prowincji Norwegii i Finlandii oraz środkowej Szwecji, a na południe do północnych Włoch. W Polsce notowany rzadko, znany tylko z południowej i zachodniej części kraju. Zasiedla tereny nizinne i niższe położenia górskie. Kusak o bardzo charakterystycznym wyglądzie, dzięki wydłużonym członom czułków i nóg. Żyje w gniazdach kretów i myszy, spotykany również w ich sąsiedztwie pod opadłym listowiem, rzadziej znajdowany w gniazdach os i trzmieli. Najliczniej obserwowany w miesiącach zimowych — od listopada do lutego.

Zewnętrzne źródła danych