In English
Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Ampedus — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 27
  1. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  4. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Elateriformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Elateroideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Elateridaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Elaterinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Ampediniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Ampedusrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Ampeduspodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Ampedus (Ampedus) elegantulus (C.J. Schönherr, 1817)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1015113    kod taksonu: 2749
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2007 checklist: L. Buchholz
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Ampedus elegantulus - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 201
  • Publikacje: 53
  • Kolekcje: 13
  • Autorzy publikacji: 47
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): 1

Opis taksonu
Obszar rozsiedlenia tego gatunku obejmuje strefę lasu i lasostepu europejskiej części ZSRR oraz południową i środkową część Europy; jest znany ponadto z nielicznych stanowisk w Szwecji, Danii, Francji, Szwajcarii, Azji Mniejszej, na Kaukazie i Syberii. W Polsce oprócz wyższych partii górskich występuje prawdopodobnie na całym obszarze, nie jest jednak notowany jeszcze z wielu krain. Jest chrząszczem zaliczanym do reliktów lasów pierwotnych. Zasiedla głównie tereny wilgotne na obszarach nizinnych i w niższych położeniach górskich. Cykl rozwojowy trwa zwykle 4 lata, przy niesprzyjających warunkach może się przedłużyć nawet do 7 lat. Larwy żyją przeważnie w drzewach liściastych, rzadziej w jodle i świerku; żerują w chodnikach larw chrząszczy — drewnożerców i próchnojadów oraz w butwiejącym, miękkim drewnie, które na skutek procesów rozkładu przyjęło barwę szarą, szarobrunatną lub częściej czerwonobrunatną. Przepoczwarczenie następuje w lipcu lub na początku sierpnia. Postacie dojrzałe po przezimowaniu ukazują się w maju i przeżywają do lipca, ale z powodu skrytego sposobu życia są na ogół rzadko znajdowane. Na podstawie materiałów z różnych okolic Polski została po raz pierwszy opisana larwa i bionomia omawianego gatunku (Burakowski 1962).

Zewnętrzne źródła danych