In English
Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Ampedus — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 27
  1. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  4. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Elateriformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Elateroideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Elateridaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Elaterinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Ampediniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Ampedusrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Ampeduspodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Ampedus (Ampedus) tristis (Linnaeus, 1758)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1015180    kod taksonu: 2762
taksonomia sprawdzona: TAK
Polska Czerwona Lista: DD
 

źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2007 checklist: L. Buchholz
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Ampedus tristis - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 79
  • Publikacje: 33
  • Kolekcje: 3
  • Autorzy publikacji: 32
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek borealno-górski, obejmujący zasięgiem obszary leśne, głównie na podgórzach i w górach środkowej oraz północnej części Europy, gdzie dociera do około 70° szer. geogr. (w Skandynawii jest częstszym gatunkiem na północy). Występuje także w Syberii Zachodniej, przenikając na północy do lasotundry; jest notowany ponadto z Siedmiogrodu oraz z gór Riła i Rodopów w Bułgarii. Chrząszcz w Polsce mało znany i rzadko spotykany — był notowany dotychczas tylko z Beskidów i Bieszczadów. Występuje zapewne i w innych naszych górach, ale z powodu skrytego sposobu życia nie został w nich jeszcze znaleziony. Ostatnio został odkryty w północno-wschodniej części Podlasia — w miejscowości Starożyńce woj. Białystok, 13 YI1978, 1 okaz, leg. M. Wanat (D. Tarnawski*). Na polskim Śląsku z całą pewnością jeszcze nie stwierdzony — ogólnikowe dane o jego występowaniu były zapewne oparte na wzmiance z początku XIX wieku (Weigel 1806). Dane J. Gerhardta (1910) odnoszą się do obszaru leżącego w Czechosłowacji. Cykl rozwojowy w sprzyjających warunkach trwa cztery lata, ale może być przedłużony o jeden rok, a nawet dwa lata na stanowiskach w wyższych położeniach górskich. Larwy żyją w rozkładających się powalonych pniach, leżących kłodach i pniakach świerków i sosen, na północy areału gatunkowego również w brunatnym próchnie leżących pni brzóz. Larwy żerują w chodnikach larw chrząszczy podkorowych drewno- i próchnożernych — w Bieszczadach znajdowano je w opuszczonych chodnikach larw kózki Rhagium inquisitor (L.). Przepoczwarczenie następuje w sierpniu i "wylęgnięte chrząszcze przezimowują w komorach poczwarkowych, z których wydobywają się w maju i przeżywają do lipca — są poławiane pod odstającą korą, w szczelinach drewna, na młodych pędach drzew i krzewów, w żerowiskach larw innych chrząszczy, na przykład w chodniku larwy ryjkowca Cryptorrhynchus lapathi (L.). przy wyciekającym soku w cienkim pniu olchy (Burakowski 1971).

Ilustracje
... przeglądaj
Ampedus
tristis
Zewnętrzne źródła danych