Mapa Bioróżnorodności
Taksony
  1. Arthropodatyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  4. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Cucujiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Chrysomeloideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Cerambycidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Lepturinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Lepturiniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Anastrangaliarodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  12. Anastrangalia dubiagatunek
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
podgatunek: Anastrangalia dubia dubia (I.A. Scopoli, 1763)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1022323    kod taksonu: 4069
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2010 checklist: R. Plewa
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Anastrangalia dubia dubia - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 441
  • Publikacje: 75
  • Kolekcje: 21
  • Autorzy publikacji: 68
  • Ilustracje (ikonografia): 2
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): 1

Opis taksonu
Gatunek zamieszkujący głównie podgórza i góry w środkowej i południowej części Europy, docierający na wschód do Kaukazu, Azji Mniejszej, tureckiej Armenii i północnego Iranu. Jego dokładne rozsiedlenie jest słabo poznane, gdyż często mylono go z pokrewnym gatunkiem C. reyi (Heyden). W Polsce znany głównie z południowej części kraju. Dane sprzed przeszło 70, a nawet 100 lat, o występowaniu tego chrząszcza na Mazurach i w Puszczy Białowieskiej odnoszą się prawdopodobnie do C. reyi. Gatunek ten jest ekologicznie związany z drzewami iglastymi. Rozwój larwalny odbywa pod korą i w martwym drewnie świerków i jodeł, rzadziej sosen, zarówno stojących, jak i powalonych drzew, również w drewnie stosów sągowych. Postacie dojrzałe występują od czerwca do sierpnia, największe nasilenie pojawu przypada na lipiec. Chrząszcze spotykane są na drewnie lęgowym oraz na górskich roślinach łąkowych, zwłaszcza na kwiatostanach baldaszkowatych (Umbelliferae) oraz kwiatach wiązówki błotnej — Filipendula ulmaria (L.) Maxim. i ciemiężycy zielonej — Veratrum lobelianum Bernh.

Zewnętrzne źródła danych