Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Anthaxia — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 66
A
  1. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  4. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Elateriformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Buprestoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Buprestidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Buprestinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Anthaxiiniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Anthaxiarodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Anthaxiapodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Anthaxia (Anthaxia) tuerki L. Ganglbauer, 1886
PL
NIE
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1031506    kod taksonu: —(2700b)
taksonomia sprawdzona: TAK
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Anthaxia tuerki - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 13
  • Publikacje: brak danych
  • Kolekcje: 1
  • Autorzy publikacji: brak danych
  • Ilustracje (ikonografia): brak
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek opisany z Austrii, wykazywany poza tym z nielicznych stanowisk w Grecji, Macedonii, Czechosłowacji i z południowego obszaru europejskiej części ZSRR aż po rzekę Ural. Jest to chrząszcz nadzwyczaj rzadko spotykany — według A. Horiona (1955) jest gatunkiem reliktowym, obecnie wymierającym, a najbliżej spokrewniony gatunek występuje w Ameryce północnej. W Polsce z całą pewnością jeszcze nie został stwierdzony. Ogólnikowe wzmianki o występowaniu w Galicji opierały się na danych odnoszących się do terenu leżącego na wschód od naszej granicy. Wprawdzie według J. Obenbergera (1917) i A. Horiona (1955) w obcych zbiorach znajdują się pojedyncze okazy zaetykietowane ogólnie «Śląsk», ale ci sami autorzy w swych doniesieniach wątpią w występowanie omawianego gatunku na tym obszarze. Bionomia słabo poznana — na południu Moraw larwa ma się rozwijać w wiązach (Bílý 1977).

Zewnętrzne źródła danych