Mapa Bioróżnorodności
Taksony
  1. Arthropodatyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  4. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Scarabaeiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Scarabaeoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Scarabaeidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Aphodiinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Aphodiiniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Aphodiinapodplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  12. Aphodiusrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  13. Chilothoraxpodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Aphodius (Chilothorax) conspurcatus (Linnaeus, 1758)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1012892    kod taksonu: 2455
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2006 checklist: A. Byk
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Aphodius conspurcatus - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 46
  • Publikacje: 30
  • Kolekcje: 4
  • Autorzy publikacji: 28
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek rozsiedlony głównie w Europie północnej i północnej części Europy środkowej, dalej na południe izolowanymi nielicznymi stanowiskami docierający do Francji, Włoch północnych, Serbii i Rumunii. Wszędzie, również w Polsce, bardzo rzadko i sporadycznie spotykany. Notowany z naszego kraju z nielicznych i rozproszonych stanowisk. Wykazany omyłkowo przez F. Hildta (1896) z okolic Warszawy, co później (1916) ten sam autor sprostował. Znajdowany w końskich odchodach przeważnie na drogach leśnych. Pojawia się na jesieni, a nawet w zimie, na przykład koło Szczecina obserwowany był w większej liczbie okazów na świeżych ekskrementach końskich przy temperaturze -10°.

Zewnętrzne źródła danych