Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Bagous — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 30
  1. Arthropodatyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  4. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Cucujiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Curculionoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Curculionidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Bagoinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Bagousrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Bagous majzlani Kodada, Holecová et Behne, 1992
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1045943    kod taksonu: 5213
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2011 checklist: M. Wanat
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Bagous majzlani - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 9
  • Publikacje: 5
  • Kolekcje: 1
  • Autorzy publikacji: 10
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek mało znany, gdyż niedawno opisany na podstawie znacznej liczby osobników złowionych we wschodniej Słowacji oraz z okazów muzealnych i kolekcji prywatnych, uzyskanych z Niemiec, Holandii, Polski, Węgier, Rumunii, Laponii i Krasnoarmiejska. Okazy tego gatunku znajdowały się w zbiorach między okazami bardzo podobnego gatunku Dicranthus elegans (Fabr.), od którego różni się przede wszystkim jasną barwą drugiego i czwartego zagonika pokryw, skrzydłami bez wycięcia na ich wierzchołku, krótszymi, zaostrzonymi wyrostkami pokryw oraz budową aparatów genitalnych samców i samic. Z Polski notowany przez autorów opisu z nielicznych stanowisk w trzech krainach oraz nie znanej nam miejscowości «Liuwlin, 1912». Rośliną żywicielską omawianego gatunku jest manna mielec — Glyceria maxima (Hartm.) Holmb. (syn. Glyceria aquatica (L.) Wahlb.). Autorzy opisu obserwowali kopulujące osobniki pod wodą na zanurzonych łodygach roślin żywicielskich; w roku następnym, po wyschnięciu zbiornika wodnego, zbierali okazy będące w stadium hibernacji, metodą przesiewu wilgotnych części roślin. Badacze ci przypuszczają, że rozwój omawianego gatunku przebiega podobnie jak Dicranthus elegans (Fabr.).

Ilustracje
... przeglądaj
Bagous
majzlani
Zewnętrzne źródła danych