Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Cercyon — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 19
  1. Arthropodatyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  4. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Staphyliniformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Hydrophiloideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Hydrophilidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Sphaeridiinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Megasterniniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Cercyonrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  12. Cercyonpodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Cercyon (Cercyon) littoralis (L. Gyllenhal, 1808)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1004791    kod taksonu: 760
taksonomia sprawdzona: TAK
Polska Czerwona Lista: EN
 

źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2004 checklist: M. Przewoźny
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Cercyon littoralis - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 42
  • Publikacje: 30
  • Kolekcje: 3
  • Autorzy publikacji: 29
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Słonawiskowy gatunek, szeroko rozprzestrzeniony na pobrzeżach Bałtyku, Morza Północnego, Atlantyku i Morza Śródziemnego, gdzie sięga do Francji i Włoch, notowany również ze wschodnich pobrzeży Ameryki Północnej oraz z nielicznych, śródlądowych słonawisk w Austrii, Rumunii i europejskiej części ZSRR. W Polsce dość często wykazywany z Pobrzeża Bałtyku, ale od kilkudziesięciu lat nie notowany. Z uwagi na wymagania środowiskowe inne stanowiska, nie wykazujące widocznego zasolenia, winny być potwierdzone nowymi materiałami. Występuje w szlamie i wilgotnym piasku na pobrzeżach wód.

Zewnętrzne źródła danych