Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Ceutorhynchus — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 81
C
  1. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  4. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Cucujiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Curculionoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Curculionidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Ceutorhynchinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Ceutorhynchiniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Ceutorhynchusrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Ceutorhynchus pervicax J. Weise, 1883
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1045999    kod taksonu: 5551
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2011 checklist: M. Wanat
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Ceutorhynchus pervicax - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 145
  • Publikacje: 67
  • Kolekcje: 5
  • Autorzy publikacji: 54
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek zamieszkujący zachodnią i środkową część Europy, docierający na północ do południowych obszarów Fennoskandii, a na wschód do Syberii i na Bliski Wschód; ponadto notowany z północnych Włoch i Bułgarii. W Polsce rzadko i sporadycznie spotykany na niżu i w części wyżynnej, częściej notowany z górzystych, południowych obszarów, ale nie znany jeszcze z Sudetów i Tatr. Zasiedla głównie tereny górzyste i podgórskie. Występuje w cienistych i wilgotnych miejscach w lasach liściastych, rowach, nad źródłami i strumieniami. Jako rośliny żywicielskie były w piśmiennictwie podawane: rukiew wodna — Nasturtium officinale R. Br., żywiec dziewięciolistny — Dentaria enneaphyllos L., żywiec gruczołowaty — D. glandulosa W.K., rzeżucha łąkowa — Cardamine pratensis L. i rzeżucha gorzka — C. amara L.

Zewnętrzne źródła danych