Mapa Bioróżnorodności
Taksony
  1. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  4. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Cucujiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Curculionoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Curculionidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Scolytinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Dryocoetiniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Dryocoetesrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Dryocoetes hectographus E. Reitter, 1913
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1027699    kod taksonu: 4796
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2011 checklist: M. Wanat
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Dryocoetes hectographus - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 41
  • Publikacje: 25
  • Kolekcje: 2
  • Autorzy publikacji: 19
  • Ilustracje (ikonografia): brak
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek znany z północnej i środkowej części Europy oraz Półwyspu Bałkańskiego, na wschód przez Syberię sięgający po Sachalin. Drzewożerek wielożenny w Polsce występuje głównie na terenach górzystych, na niżu niezbyt często spotykany. Głównym żywicielem jest świerk, rzadziej inne drzewa iglaste. Żerowisko jednoramienne lub wieloramienne, podłużne, słabo wygryzione w drewnie. W jednym chodniku macierzystym występują najczęściej dwie lub trzy samice.

Zewnętrzne źródła danych