Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Epuraea — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 125
E
  1. Arthropodatyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  4. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Cucujiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Cucujoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Nitidulidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Epuraeinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Epuraearodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Epuraeapodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Epuraea (Epuraea) aestiva (Linnaeus, 1758)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1017698    kod taksonu: 3281
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2007 checklist: A. Lasoń
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Epuraea aestiva - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 408
  • Publikacje: 75
  • Kolekcje: 20
  • Autorzy publikacji: 75
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
[KFP 3281: Epuraea depressa] Szeroko rozsiedlony gatunek europejsko-syberyjski, zasiedlający obszar od zachodnich wybrzeży Europy przez Syberię aż do Alaski, północna granica rozmieszczenia przebiega poza kołem podbiegunowym. W Polsce jest jednym z najpospolitszych gatunków omawianego rodzaju. Rozwój larwalny odbywa w gniazdach trzmieli; postacie dojrzałe znajdowano zimą w chodnikach kreta, chomika i świstaka, a wiosną wśród szczątków roślinnych i na kwiatach dzikiego bzu czarnego — Sambucus nigra L. i bzu koralowego — S. racemosa L., derenia właściwego — Cornus mas L.

Ilustracje
... przeglądaj
Epuraea
aestiva
Zewnętrzne źródła danych