Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Rhagonycha — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 18
  1. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  4. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Elateriformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Elateroideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Cantharidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Cantharinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Canthariniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Rhagonycharodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Rhagonychapodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Rhagonycha (Rhagonycha) nigripes (W.G. Redtenbacher, 1842)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1016181    kod taksonu: 2943
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2007 checklist: M.A. Mazur
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Rhagonycha nigripes - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 117
  • Publikacje: 37
  • Kolekcje: 5
  • Autorzy publikacji: 25
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek rozprzestrzeniony w południowej i środkowej części Europy; wykazywany również z Algierii, Kaukazu i Azji Mniejszej. W Polsce notowany głównie z terenów górzystych w południowej części kraju oraz z pojedynczych stanowisk nizinnych. Występuje w reglu górnym oraz w strefie subalpejskiej i alpejskiej. Jest poławiany na gałęziach świerków i kosodrzewiny oraz ponad górną granicą lasu na roślinności trawiastej, i zielnej. Postacie dojrzałe pojawiają się od kwietnia i są poławiane do, sierpnia, najczęściej w lipcu.
W Tatrach, głównie w latach 1983-1984 zebrałem 251 okazów. Stwierdziłem, że z końcem czerwca masowo występowały samce, a w połowie lipca samice. Bionomia i morfologia wczesnych stadiów rozwojowych słabo poznana. Xambeau (1894) opisał larwę i poczwarkę oraz stwierdził w hodowli, że stadium poczwarki trwa 10-12 dni.
Jest to gatunek mezoalpejski występujący w reglach i powyżej górnej granicy lasu, przy czym preferowanie terenów otwartych wskazuje na jego pochodzenie z wyższych, halnych stref górskich. Występuje tylko w górach środkowej Europy, nie przekracza na północ łuku Karpat i Sudetów. Informacja o występowaniu tego gatunku w strefie leśnej i lasostepach lewobrzeżnej Ukrainy w rejonie Charkowa i Kurska (Istomina 1968) z pewnością mylna. Być może doniesienia te dotyczą Rhagonycha fugax. Najbardziej wschodnie stanowiska znane są z Karpat Ukraińskich, skąd podawany jest wyłącznie z najwyższych partii gór jako pospolity (Dolin, Sergijenko 1988). Na południu Europy znany z Bułgarii, Macedonii, Alp i Pirenejów. Pospolity w Tatrach Słowackich.

Zewnętrzne źródła danych