Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Sitona — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 31
  1. Arthropodatyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  4. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Cucujiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Curculionoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Curculionidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Entiminaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Sitoniniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Sitonarodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Sitona hispidulus (Fabricius, 1776)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1046756    kod taksonu: 5134
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2011 checklist: M. Wanat
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Sitona hispidulus - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 562
  • Publikacje: 170
  • Kolekcje: 17
  • Autorzy publikacji: 105
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): 2

Opis taksonu
Gatunek rozprzestrzeniony prawdopodobnie w całej Palearktyce (prócz skrajnych części północnych), wszędzie tam, gdzie występuje dziko lub jest uprawiana koniczyna lub lucerna; zawleczony w ubiegłym wieku do Ameryki Północnej, gdzie szeroko się rozprzestrzenił i jest głównym szkodnikiem lucerny. Zasiedla pola, łąki, doliny rzek i potoków, nasłonecznione zbocza, skarpy nasypów, pobrzeża lasów, zarośla, wydmy, wybrzeża piaszczyste, słonawiska, kamieniołomy oraz doły po wybranym piasku i żwirze. Jako rośliny żywicielskie podawane są przez większość autorów: koniczyna biała — Trifolium repens L., koniczyna łąkowa — T. pratense L., lucerna siewna — Medicago sativa L., lucerna nerkowata — M. lupulina L., wyka ptasia — Vicia cracca L., wyka płotowa — V. sepium L. i nostrzyk biały — Melilotus albus Med. Imagines są spotykane w ciągu całego roku — w zimie pod opadłym listowiem, w kępach traw, wśród mchów, pod resztkami roślinnymi sianem i słomą. Młode osobniki po opuszczeniu komór poczwarkowych ukazują się w lipcu-wrześniu. Samice w jesieni składają jaja pojedynczo do gleby. Rozwój embrionalny następuje na wiosnę, wtedy także samice ponownie znoszą jaja. W ciągu jednego dnia samica składa 2-5 jaj, ogółem w ciągu całego życia około 400 sztuk. Całkowity rozwój od jaja do imago trwa około trzech miesięcy. Larwy żerują początkowo w bulwkach korzeniowych, następnie wdrażają się w korzeń główny do głębokości około 10 cm pod powierzchnią gleby. Przepoczwarczenie odbywa się w komorze ziemnej.

Ilustracje
... przeglądaj
Sitona
hispidulus
Zewnętrzne źródła danych