Mapa Bioróżnorodności
Taksony
  1. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  4. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Bostrichiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Bostrichoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Bostrichidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Dinoderinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Stephanopachysrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Stephanopachys substriatus (G. Paykull, 1800)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1016615    kod taksonu: 3108
taksonomia sprawdzona: TAK
Polska Czerwona Lista: EX?
Dyrektywa Siedliskowa: Annex II
 

źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2007
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Stephanopachys substriatus - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 15
  • Publikacje: 13
  • Kolekcje: 1
  • Autorzy publikacji: 13
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek holarktyczny, wykazujący w Europie borealno-alpejski typ rozsiedlenia, występując w całej Fennoskandii i północnym obszarze ZSRR oraz w Alpach, Beskidach, Karpatach i w górach Jugosławii i Siedmiogrodu. W Polsce chrząszcz ten należy do wielkich rzadkości. Jest notowany tylko ogólnikowo z Tatr oraz z Cieszyna na podstawie znaleziska sprzed około stu lat. Występuje pod odstającą korą suchych pni drzew iglastych (sosna, świerk, jodła), w stertach kory świerkowej przeznaczonej dla garbarni, w tartakach na nieobrobionych jeszcze drzewach iglastych, na młodych sosnach o średnicy 15-25 cm, które były uprzednio uszkodzone pożarem, ale jeszcze nie stały się martwymi. Larwy żerują pod korą i w bielu. Postacie dojrzałe poławiano w czerwcu-listopadzie, najczęściej w sierpniu.

Zewnętrzne źródła danych