Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Tychius — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 22
  1. Arthropodatyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  4. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Cucujiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Curculionoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Curculionidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Curculioninaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Tychiiniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Tychiusrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Tychius quinquepunctatus (Linnaeus, 1758)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1046474    kod taksonu: 5303
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2011 checklist: M. Wanat
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Tychius quinquepunctatus - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 345
  • Publikacje: 89
  • Kolekcje: 9
  • Autorzy publikacji: 66
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): 1

Opis taksonu
Gatunek szeroko rozprzestrzeniony w prawie całej Europie (z wyjątkiem północnych obszarów Fennoskandii); notowany ponadto z Azji Mniejszej i Syberii. Zamieszkuje całą Polskę; na niżu i wyżynach pospolity, rzadszy w górach. Zasiedla suche i wilgotne siedliska na polach, łąkach, przydrożach, skarpach, w ogrodach, jasnych laskach liściastych i widnych zaroślach. Jako rośliny żywicielskie bywają podawane, przez różnych autorów, liczne motylkowate — Papilionaceae: groch zwyczajny — Pisum sativum L., groch błękitno-purpurowy — P. arvense L., groszek wiosenny — Lathyrus vernus (L.) Bernh., groszek leśny — L. silvester L., groszek skrzydlaty — L. montanus Bernh., groszek żółty — L. pratensis L., wyka siewna — Vicia sativa L., wyka płotowa — V. sepium L., wyka ptasia — V. cracca L., wyka długożagielkowa — V. tenuifolia Roth, wyka zaroślowa — V. dumetorum L. i bób — V. faba L. Postacie dojrzałe po opuszczeniu zimowych kryjówek w glebie pojawiają się w maju na roślinach, na których spotyka się je do sierpnia. Samice wywiercają otwory w ścianie strączków i składają jaja obok nasienia. Larwy żerują w miąższu nasienia, następnie wygryzają w strąku otwór, wypadają na ziemię i przepoczwarczają się w glebie na głębokości 2-8 cm. W drugiej połowie lipca ukazuje się nowa generacja. Przy masowym pojawie gatunek ten wyrządza duże straty gospodarcze w uprawach roślin strączkowych.

Zewnętrzne źródła danych