Mapa Bioróżnorodności
Taksony
  1. Arthropodatyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  4. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Cucujiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Curculionoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Curculionidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Scolytinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Hylurginiplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Xylechinusrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Xylechinus pilosus (J.T.C. Ratzeburg, 1837)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1027550    kod taksonu: 4742
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2011 checklist: M. Wanat
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Xylechinus pilosus - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 64
  • Publikacje: 47
  • Kolekcje: 2
  • Autorzy publikacji: 35
  • Ilustracje (ikonografia): brak
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek występujący w zachodniej, środkowej i północnej części Europy w Fennoskandii sięgający poza koło podbiegunowe, a na wschód po Sajany pasmo górskie między Ałtajem a Przybajkalem. W Polsce oszczecik jasny jest dość rzadko spotykany zarówno na terenach nizinnych, jak i górzystych. Głównym żywicielem jest świerk, rzadziej jodła, modrzew i limba. Opada zwykle małe uschnięte świerczki i stojące złomki, niekiedy cienkie leżące na ziemi, o średnicy do kilkunastu centymetrów. Zasiedla przeważnie dolną część strzały, powyżej szyi korzeniowej. Chodnik macierzysty dwuramienny, poprzeczny, o rozpiętości do 3 cm z komorą godową po środku, w bielu odbija się słabo. Postać dojrzała zimuje w żerowisku lęgowym, pojawia się na zewnątrz w maju-czerwcu.

Zewnętrzne źródła danych