Rozpoznawanie i obserwowanie: Dymorfizm płciowy dość dobrze widoczny. Samica ma bogatszy wzór na wierzchniej stronie skrzydeł i posiada dodatkową czarną plamę przy tylnym brzegu przedniego skrzydła (samiec – zdj. A, B, samica zdj. C). Łatwo odróżnić rukiewnika od innych bielinków ze względu na zielonkawe plamy na spodzie skrzydeł. Tylko jeden raz widziałem osobnika pierwszego pokolenia, a w ogóle obserwacja więcej niż jednego osobnika na raz należy do rzadkości. W szczególności w lipcu i w sierpniu, kiedy lata drugie, liczniejsze pokolenie, rukiewniki trudno wyróżnić spośród innych, pospolitych bielinków. Trzeba zatem zawsze przyglądać się każdej grupie bielinków – cechy odróżniające rukiewnika są w locie uchwytne, a obserwację można potwierdzić wtedy, kiedy motyl usiądzie.
Rozwój motyla: Jaja składane są najczęściej na wierzchu liści lub łodygi rośliny pokarmowej. Gąsienica żyje samotnie, żeruje w ciągu dnia nie tylko liśćmi, lecz także kwiatami i owocami rośliny pokarmowej. Przepoczwarcza się na łodygach tejże rośliny tuż nad ziemią. Zimuje poczwarka.
Okres lotu motyla: Dwa pokolenia w roku: 3/IV – 1/VI i 2/VII – 3/VIII.
Siedliska: Tereny ruderalne, przydroża, zarośla.