In English
Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Acmaeotethya — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 20
  1. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  3. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  4. Elateriformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Buprestoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Buprestidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Polycestinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Acmaeoderiniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Acmaeoderarodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Acmaeotethyapodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Acmaeodera degenergatunek
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
podgatunek: Acmaeodera (Acmaeotethya) degener degener (I.A. Scopoli, 1763)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1014046    kod taksonu: 2660
taksonomia sprawdzona: TAK
Polska Czerwona Lista: EX?
 

źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2006 checklist: R. Królik
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Acmaeodera degener degener - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 19
  • Publikacje: 17
  • Kolekcje: 2
  • Autorzy publikacji: 16
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek rozmieszczony głównie w południowej części Europy; tworzy trzy podgatunki, z których podgatunek nominotypowy zajmuje większą, wschodnią część zasięgu — południową część Europy Środkowej, Włochy, Półwysep Bałkański i Azję Mniejszą. Inny, zachodni podgatunek, występuje w południowej Francji, Szwajcarii, południowo-zachodniej części RFN, na Korsyce, w Hiszpanii i zachodniej części Afryki Północnej. Trzeci podgatunek kaukasko-pontyjski notowany jest z Kaukazu, Zakaukazia i Iranu. W Polsce podgatunek nominotypowy znany jest tylko z pojedynczych stanowisk w dwu krainach, przy tym od przeszło 70 lat nie poławiany. Inne, ogólnikowe wzmianki o występowaniu na Śląsku oparte były jedynie na podanych powyżej stanowiskach, a dawne dane o zasiedleniu Galicji nie znalazły później nigdzie potwierdzenia. W występowanie na Śląsku wątpi J. Obenberger (1926), dlatego też rozmieszczenie omawianego gatunku u nas wymaga dalszych badań. Żyje na terenach nizinnych i w niższych położeniach górskich, nie przekraczając wysokości 1000 m n.p.m. Rozwój larwalny przebiega w starych dębach. Postacie dojrzałe są bardzo lotne; są poławiane od czerwca do początku sierpnia, przeważnie na martwym drewnie dębów albo w ich sąsiedztwie na roślinach zielnych, zwłaszcza żółto kwitnących, na przykład na mniszku — Taraxacum Zinn.

Zewnętrzne źródła danych