In English
Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Xenochara — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 20
  1. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  3. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  4. Staphyliniformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Staphylinoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Staphylinidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Aleocharinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Aleochariniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Aleocharinapodplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Aleochararodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Xenocharapodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Aleochara (Xenochara) lygaea E.G. Kraatz, 1862
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1008220    kod taksonu: 2383
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2004 checklist: A. Melke
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Aleochara lygaea - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 30
  • Publikacje: 25
  • Kolekcje: 1
  • Autorzy publikacji: 21
  • Ilustracje (ikonografia): brak
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek palearktyczny, rozmieszczony od północnej i środkowej części Europy przez Syberię aż do Japonii; w Europie na południe sięga do górzystych obszarów Francji, północnych Włoch, Bośni i Kaukazu. W Polsce znany głównie z południowej części kraju. Występuje pod ekskrementami, gnijącymi grzybami i szczątkami roślinnymi, niekiedy znajdowany w gniazdach myszy i w chodnikach gąsienic trociniarek — Cossus L., żerujących w olchach, osikach i wierzbach.

Zewnętrzne źródła danych