Підтримуємо Вільну Україну
We Support Free Ukraine
Mapa Bioróżnorodności
Taksony
ColeopteraZmień rząd
Atomaria — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 28
  1. Arthropodatyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  4. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Cucujiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Cucujoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Cryptophagidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Atomariinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Atomariiniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Atomariarodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  12. Atomariapodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Atomaria (Atomaria) vespertina Mäklin, 1853
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1018910    kod taksonu: 3501
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl et Smetana 2007 checklist: V.A. Tsinkevich
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Atomaria vespertina - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 44
  • Publikacje: 24
  • Kolekcje: brak danych
  • Autorzy publikacji: 17
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek rozsiedlony od Anglii, północnych prowincji Fennoskandii i Karelii przez całą środkową Europę do Pirenejów, północnych Włoch i Grecji; notowany poza tym z południowej Syberii. W Polsce znany z nielicznych stanowisk rozmieszczonych w różnych częściach kraju. Znajdowany w ściółce drzew iglastych i liściastych, pod wiązkami chrustu, na gałęziach leżących na ziemi oraz w spróchniałym drewnie powalonych pni.

Zewnętrzne źródła danych