Підтримуємо Вільну Україну
We Support Free Ukraine
Mapa Bioróżnorodności
Taksony
  1. Arthropodatyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  4. Hemipterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Sternorrhynchapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Aphidoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Aphididaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Macrosiphinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Macrosiphiniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Megourarodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Megoura viciae Buckton, 1876
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1142194    kod taksonu: 4:588
taksonomia sprawdzona: TAK
checklist: B. Osiadacz
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Megoura viciae - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 18
  • Publikacje: 14
  • Kolekcje: brak danych
  • Autorzy publikacji: 13
  • Ilustracje (ikonografia): brak
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Europa, Zakaukazie, Bliski Wschód, Azja Środkowa, zachodnia Syberia, Ałtaj. Dane z Dalekiego Wschodu odnoszą się do innego gatunku — Megoura crassicauda Mordvilko, 1919.
Gatunek jednodomny i holocykliczny. Żyje na młodych pędach groszków — Lathyrus paluster L., Lathyrus pratensis L. i wyki — Vicia cracca L., Vicia sepium L., Vicia sativa L., Vicia angustifolia L. i Vicia faba L. Notowany jako wektor chorób wirusowych.

Zewnętrzne źródła danych