In English
Mapa Bioróżnorodności
Taksony
  1. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  3. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  4. Cucujiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Chrysomeloideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Cerambycidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Lamiinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Monochaminiplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Monochamusrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Monochamuspodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Monochamus sutorgatunek
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
podgatunek: Monochamus (Monochamus) sutor sutor (Linnaeus, 1758)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1023572    kod taksonu: 4163
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2010 checklist: R. Plewa
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Monochamus sutor sutor - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 207
  • Publikacje: 81
  • Kolekcje: 15
  • Autorzy publikacji: 63
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Szeroko rozprzestrzeniony w lasach iglastych Eurazji, od pobrzeży Atlantyku do Oceanu Spokojnego i od granicy rozmieszczenia lasów iglastych za kołem polarnym aż do Morza Śródziemnego i północnych części Kaukazu, Mongolii, Chin, Korei i Japonii. W Europie jego występowanie ma charakter borealno-górski. Na terenach nizinnych środkowej Europy występuje lokalnie, niekiedy notowano go tylko na podstawie okazów importowanych z drewnem z okolic górskich. W górach dociera do około 2200 m n. p. m. W Polsce jest znany głównie z krain południowych, natomiast jego występowanie w krainach na niżu (prócz Puszczy Białowieskiej) winno być przedmiotem dalszych badań. Zasiedla głównie świerki — Picea Dietr., rzadziej jodły — Abies Mill., sosny — Pinus L. i modrzewie — Larix Mill. Opada drzewa osłabione, uszkodzone pożarem oraz nie okorowane, niedawno powalone lub świeżo ścięte, złomy i wiatrowały, atakuje zwłaszcza drewno nie ocienione. Postacie dojrzałe pojawiają się od połowy czerwca i spotykane są do sierpnia. Po opuszczeniu komór poczwarkowych chrząszcze odbywają loty i wzlatują na korony drzew, gdzie prowadzą żer uzupełniający. Samice składają jaja pojedynczo w lejkowate jamki wygryzione żuwaczkami w korze. Młode larwy drążą pod korą placykowate chodniki, zapełniając je miałkimi trocinkami, następnie, zwykle po przezimowaniu, wdrążają się w drewno. Przepoczwarczenie następuje w maju-czerwcu. Zasadniczo jednoroczny, w niesprzyjających warunkach dwuletni cykl rozwojowy, może się przeciągnąć w wyższych partiach górskich do trzech lat.

Zewnętrzne źródła danych