Русские, остановите эту войну! Спасите Свободную Украину!
Russians, stop this war! Save Free Ukraine!
Mapa Bioróżnorodności
Taksony
  1. Arthropodatyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  4. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Bostrichiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Bostrichoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Ptinidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Ptininaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Ptininiplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Ptinusrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  12. Gynopteruspodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Ptinus (Gynopterus) variegatus P. Rossi, 1792
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1016697    kod taksonu: 3101
taksonomia sprawdzona: TAK
Polska Czerwona Lista: VU
 

źródło nazw: Löbl et Smetana 2007
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Ptinus variegatus - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 16
  • Publikacje: 13
  • Kolekcje: 1
  • Autorzy publikacji: 14
  • Ilustracje (ikonografia): brak
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek obejmujący swym zasięgiem głównie Podobszar Śródziemnomorski, docierający na północ izolowanymi stanowiskami do środkowej Francji, Szwajcarii, Brandenburgii i Polski, notowany ponadto z Azji Mniejszej i Kaukazu. Jest znany u nas z nielicznych stanowisk tylko w trzech krainach, przy czym o występowaniu w Koszalinie wątpi A. Horion (1961). Zasiedla tereny stepowe, ścianki kamieniołomów, wąwozów i parowów, gdzie rozwija się w gniazdach samotnych pszczół. Postacie dojrzałe były poławiane w czerwcu.

Zewnętrzne źródła danych