Mapa Bioróżnorodności
Taksony
  1. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  4. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Cucujiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Chrysomeloideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Cerambycidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Lamiinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Acanthocininiplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Acanthocinusrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Acanthocinuspodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  12. Acanthocinus griseusgatunek
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
podgatunek: Acanthocinus (Acanthocinus) griseus griseus (Fabricius, 1792)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1052885    kod taksonu: 4178
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2010 checklist: R. Plewa
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Acanthocinus griseus griseus - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 141
  • Publikacje: 48
  • Kolekcje: 17
  • Autorzy publikacji: 43
  • Ilustracje (ikonografia): 2
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek szeroko rozprzestrzeniony w strefie lasów iglastych Eurazji, docierający w Europie na północ do południowej Fennoskandii i Karelii, a na południe do Alp i północnych Włoch, a w Azji do Oceanu Spokojnego, Sachalinu, Japonii, Korei oraz północnych obszarów Mongolii i Chin. W Polsce na ogół rzadko i sporadycznie spotykany, notowany z nielicznych stanowisk w różnych częściach kraju. Zasiedla różne gatunki sosen — Pinus L., świerków — Picea Dietr. i jodeł — Abies Mill. Postacie dojrzałe pojawiają się w czerwcu i występują do sierpnia. W ciągu dnia chronią się w cieniu na pniach oraz dolnej stronie gałęzi, a aktywność wykazują wieczorem i nocą; niekiedy przylatują do źródeł światła sztucznego. Rozwój larwalny odbywa w starych, obumierających lub martwych drzewach, w nie okorowanych wiatrowałach, złomach i leżących na ziemi gałęziach o średnicy co najmniej 3 cm. Larwy żerują w korze i pod korą, drążąc podłużne rozgałęzione chodniki, słabo naruszające drewno. Po przezimowaniu, w maju starsze larwy wydrążają w końcu chodnika komorę poczwarkową w korze lub pod korą. Cykl rozwojowy przebiega prawdopodobnie w ciągu dwóch lat.

Zewnętrzne źródła danych