Русские, остановите эту войну! Спасите Свободную Украину!
Russians, stop this war! Save Free Ukraine!
Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Dorytomus — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 31
  1. Arthropodatyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  4. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Cucujiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Curculionoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Curculionidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Curculioninaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Ellesciniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Dorytomusrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Dorytomus ictor (J.F.W. Herbst, 1795)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1046322    kod taksonu: 5252
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl et Smetana 2011a checklist: M. Wanat
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Dorytomus ictor - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 152
  • Publikacje: 43
  • Kolekcje: 8
  • Autorzy publikacji: 37
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek rozmieszczony w Europie, głównie w jej południowej i środkowej części; notowany też z Danii oraz z trzech południowych prowincji Szwecji. Na wschód przez Syberię dociera do Sachalinu i Japonii. W Polsce znany ze stosunkowo nielicznych stanowisk, rozmieszczonych w różnych częściach kraju. Żyje na topoli czarnej — Populus nigra L., na której zimuje pod odstającą korą i w jej szczelinach, niekiedy gromadnie. Rzadziej jest spotykany na topoli włoskiej — P. italica L., topoli osice — P. tremula L., topoli balsamicznej — P. balsamifera Mnch. i topoli kanadyjskiej — P. serotina Hartig. W marcu samice składają jaja na pączkach kwiatowych w wygryzione otwory, które zasklepiają żółtą wydzieliną. Rozwój larwalny trwa około trzech tygodni. Nowa generacja pojawia się w kwietniu-maju.

Ilustracje
... przeglądaj
Dorytomus
ictor
Zewnętrzne źródła danych