Mapa Bioróżnorodności
Taksony
  1. Arthropodatyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  4. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Elateriformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Elateroideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Lycidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Erotinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Erotiniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Benibotarusrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  12. Sibetaruspodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Benibotarus (Sibetarus) taygetanus (M. Pic, 1905)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1015780    kod taksonu: 2895
taksonomia sprawdzona: TAK
Polska Czerwona Lista: DD
 

źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2007 checklist: R. Królik
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Benibotarus taygetanus - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 21
  • Publikacje: 14
  • Kolekcje: 3
  • Autorzy publikacji: 11
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Rozsiedlenie tego gatunku jest słabo poznane — jest to chrząszcz notowany z nielicznych rozproszonych stanowisk w Europie południowo-wschodniej oraz we wschodniej części Europy Środkowej, a najdalej na północ wysunięte, izolowane stanowisko znajduje się w Puszczy Rominckiej na Pojezierzu Mazurskim. W Polsce jest poza tym notowany tylko z Cieszyna i okolic Przemyśla. Bionomia nie jest znana. Postacie dojrzałe poławiano przeważnie w lipcu na zarośniętych pobrzeżach potoków górskich oraz na zmurszałych złomach i pieńkach.

Zewnętrzne źródła danych