Mapa Bioróżnorodności
Taksony
  1. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  4. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Scarabaeiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Scarabaeoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Lucanidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Dorcinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Dorcusrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Dorcus parallelipipedus (Linnaeus, 1758)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1012468    kod taksonu: 2557
taksonomia sprawdzona: TAK
Polska Czerwona Lista: VU
 

źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2006 checklist: A. Byk
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Dorcus parallelipipedus - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 236
  • Publikacje: 64
  • Kolekcje: 13
  • Autorzy publikacji: 58
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): 13

Opis taksonu
Gatunek rozmieszczony w Europie południowej i środkowej oraz w południowej części Europy północnej, wykazywany ponadto z Azji Mniejszej i Maroka. W Polsce występuje głównie na terenach nizinnych, w miarę posuwania się na południe kraju jest rzadziej spotykany. Występuje na niżu i na podgórzach, w południowej części Europy również w górach do wysokości około 1500 m n.p.m. Cykl rozwojowy w sprzyjających warunkach trwa trzy lata, ale może być przedłużony do czterech lat. Larwy żerują w przegrzybiałym drewnie, zwłaszcza biało butwiejącym — w pniakach oraz w korzeniach i przyziemnych częściach pni chorych drzew liściastych wszystkich gatunków. Postacie dorosłe wykluwają się z poczwarki w sierpniu, przezimowują w komorze poczwarkowej ukazując się na zewnątrz w maju i mogą przeżywać do sierpnia. Spotykane są na wyciekającym soku z drzew, w szczelinach pni i pod obluźnioną korą oraz żerujące na starszych, suchych, białych owocnikach huby — żagwi siarkowej (Polyporus sulfureus (Bull.) Fr.).

Zewnętrzne źródła danych