Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Podabrus — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 18
  1. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  4. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Elateriformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Elateroideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Cantharidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Cantharinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Podabriniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Podabrusrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Podabrus alpinus (G. Paykull, 1798)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1015856    kod taksonu: 2904
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2007 checklist: M.A. Mazur
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Podabrus alpinus - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 253
  • Publikacje: 61
  • Kolekcje: 12
  • Autorzy publikacji: 42
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek szeroko rozprzestrzeniony od Wysp Brytyjskich, Fennoskandii i Półwyspu Kola przez całą Europę Środkową aż do Pirenejów, północnych Włoch, gór Bihar i Siedmiogrodu; notowany ponadto z Azji Mniejszej i Syberii. W Polsce poza Pobrzeżem Bałtyku wykazywany tylko z południowej części kraju, głównie z okolic górzystych — w Tatrach występuje od regli aż do turni. Zamieszkuje głównie podgórza i góry do wysokości około 2000 m n.p.m., występuje również na niżu północnoeuropejskim, skąd notowany jest z nielicznych rozproszonych stanowisk położonych w lesistych rejonach pagórkowatych. Bionomia tego chrząszcza nie jest znana. Postacie dojrzałe ukazują się w maju i są poławiane do lipca, przeważnie na pobrzeżach lasu na krzewach, młodych sosnach, drewnie ułożonym w sągi i na roślinach baldaszkowatych. Latają o zmroku w ciepłe wieczory koło drzew, zwłaszcza iglastych, przylatują także do źródeł światła sztucznego.
Jak wynika z powyżej przedstawionych stanowisk, gatunek ten występuje praktycznie w całej Polsce. Nie został jedynie stwierdzony na Nizinie Mazowieckiej i Wyżynie Lubelskiej. W górach dość częsty, nie przekracza jednak górnej granicy lasu i najwyżej notowany był w Tatrach, na Hali Gąsienicowej, na wysokości 1500 m npm. Na niżu rzadki; występuje jedynie w większych kompleksach leśnych, która to cecha pozwala go uznać za gatunek wskaźnikowy dla mało zmienionych, naturalnych drzewostanów. Preferuje dolnoreglowe lasy bukowo-jodłowe.
Gatunek borealno-górski o zasięgu europejsko-syberyjskim, stwierdzany od Pirenejów przez całą Europę środkową, szczególnie górzystą, po Fenoskandię, Półwysep Kola i zachodnią Syberię.

Ilustracje
... przeglądaj
Podabrus
alpinus
Zewnętrzne źródła danych