Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Tychius — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 22
  1. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  4. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Cucujiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Curculionoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Curculionidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Curculioninaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Tychiiniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Tychiusrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Tychius breviusculus J. Desbrochers des Loges, 1873
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1046463    kod taksonu: 5292
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2011 checklist: M. Wanat
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Tychius breviusculus - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 305
  • Publikacje: 62
  • Kolekcje: 7
  • Autorzy publikacji: 44
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek rozprzestrzeniony w prawie całej Europie (z wyjątkiem Danii i Fennoskandii); wykazywany ponadto z Maroka i Algierii oraz z Bliskiego Wschodu, Chin i Korei. Chociaż nie jest jeszcze znany z wielu krain, występuje prawdopodobnie na całym obszarze Polski z wyjątkiem wyższych partii górskich; z dotychczasowych danych wynika, że w południowej części bywa częściej spotykany niż na północy kraju. Podany z Mazowsza, jakoby na podstawie wcześniejszego piśmiennictwa (Cholewicka 1981), w rzeczywistości dane te oparto na okazie zebranym 1 III 1953r. w Przykopie (leg. B. Burakowski). Zamieszkuje tereny nizinne i niższe położenia górskie. Występuje na nasłonecznionych zboczach, w widnych zaroślach, na pastwiskach i nadrzecznych żwirowiskach. Żyje na nostrzyku białym — Melilotus albus Med. i nostrzyku żółtym — M. officinalis (L.) Lam. em. Thuill. Postacie dojrzałe spotykano od czerwca do połowy września; chrząszcze odżywiają się miękiszem liści, w których wygryzają okrągłe otwory. Larwy żerują na nasionach, a przepoczwarczają się w glebie.

Zewnętrzne źródła danych