Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Agonum — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 17
  1. Arthropodatyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  4. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Adephagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Carabidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Harpalinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Platyniniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Agonumrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Agonumpodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Agonum (Agonum) emarginatum L. Gyllenhal, 1827
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1050879    kod taksonu: 5723 (330c)
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2003 checklist: O. Aleksandrowicz
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Agonum emarginatum - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 106
  • Publikacje: 20
  • Kolekcje: 6
  • Autorzy publikacji: 28
  • Ilustracje (ikonografia): brak
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek opisany ze Szwecji na początku ubiegłego stulecia, ale później traktowany jako odmiana Agonum (Agonum) moestum (Duft.). Stosunkowo niedawno, na podstawie rewizji materiałów z przeszło 20 krajów europejskich, J. Schmidt (1994) przywrócił rangę samodzielnego gatunku. Z Polski notowany z sześciu stanowisk położonych w czterech krainach. Zasiedla głównie tereny nizinne, rzadziej górzyste do wysokości około 1600 m n.p.m. Występuje na wilgotnych łąkach, bagnach, na ilastych brzegach wód oraz w lasach łęgowych; łowiony wśród rozłogów turzyc — Carex L. w detrytusie i pod napływkami.

Zewnętrzne źródła danych