Mapa Bioróżnorodności
Taksony
  1. Arthropodatyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  4. Lepidopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Cossoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Cossidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Cossinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Cossusrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Cossus cossus (Linnaeus, 1758)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1201913    kod taksonu: 1168
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Buszko J. et Nowacki J. 2017 checklist: J. Buszko
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Cossus cossus - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 13
  • Publikacje: 1
  • Kolekcje: 5
  • Autorzy publikacji: 1
  • Ilustracje (ikonografia): brak
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): 2

Opis taksonu
Pospolity ten motyl, zaliczany w stadium gąsienicy do szkodników sadów oraz upraw wierzbowych i topolowych, lata od końca V do końca VIII. Gąsienice, wylęgłe z jaj kładzionych kupkami w zagłębieniach kory, żerują początkowo we wspólnym oprzędzie, pod korą drzew liściastych, takich jak wierzba, topola, osika, brzoza, olcha, drzewa owocowe oraz rzadziej także w iglastych. Gąsienice są drapieżne i oprócz pokarmu roślinnego zjadają również inne gąsienice, szczególnie nieruchome w czasie linienia lub poczwarki. Okres ich rozwoju trwa od dwu do czterech lat. Jesienią można napotkać dorosłą gąsienicę, poszukującą odpowiedniego miejsca do zbudowania oprzędu na zimę. Okres zimowy spędza ona w oprzędzie z drobin pogryzionej kory i miazgi drzewnej, umieszczonym blisko powierzchni pnia drzewnego. Po zimowaniu nie żeruje. Tuż przed wylęgiem motyla poczwarka przebija oprzęd i wydostaje się na zewnątrz pnia. Często gąsienica znajduje również odpowiednie miejsce do przepoczwarczenia się w napotkanych po drodze gałęziach, w spróchniałych starych pniach, a nawet między łodygami wrzosu. W poczwarkę zamienia się na wiosnę w tym samym oprzędzie, w którym zimowała. Skórka poczwarki po wylęgu motyla wystaje zwykle do połowy z przebitego oprzędu. W hodowli gąsienice można żywić również chlebem, chudym ciastem i surowymi ziemniakami. Przy właściwie podawanym pokarmie i stałej temperaturze okres całkowitego rozwoju trwa u tego gatunku krócej niż rok.
[1: Cossus cossus (Linnaeus 1758) – trociniarka czerwica]

Zewnętrzne źródła danych