Mapa Bioróżnorodności
Taksony
  1. Arthropodatyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  4. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Cucujiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Curculionoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Curculionidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Entiminaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Otiorhynchiniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Otiorhynchusrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  12. Magnanotiuspodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Otiorhynchus (Magnanotius) obtusus C.H. Boheman, 1843
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1046558    kod taksonu: 5016
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2011 checklist: M. Wanat
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Otiorhynchus obtusus - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 151
  • Publikacje: 34
  • Kolekcje: 13
  • Autorzy publikacji: 27
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Endemiczny gatunek karpacki, rozsiedlony od Siedmiogrodu po Tatry i Beskid Zachodni. W Polsce chrząszcz ten należy do rzadkości — notowano go z Babiej Góry i nielicznych stanowisk w Tatrach. Bionomia tego gatunku nie jest dokładnie poznana. Na Babiej Górze spotykany w lipcu i sierpniu pod kamieniami w strefie kosodrzewiny. S. Stobiecki (1883) łowił go w dużej ilości w połowie lipca, niektóre osobniki podczas kopulacji.

Zewnętrzne źródła danych