Mapa Bioróżnorodności
Taksony
  1. Arthropodatyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  4. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Cucujiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Curculionoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Curculionidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Cossoninaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Rhyncoliniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Stereocorynesrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Stereocorynes truncorum (E.F. Germar, 1824)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1046215    kod taksonu: 5210
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2011 checklist: M. Wanat
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Stereocorynes truncorum - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 100
  • Publikacje: 47
  • Kolekcje: 6
  • Autorzy publikacji: 43
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): 1

Opis taksonu
Gatunek zamieszkujący południową i środkową część Europy, na północ sięgający po Wyspy Brytyjskie, Danię i południową Szwecję, na wschód docierający do Kaukazu i Iranu. W Polsce rzadko spotykany, notowany z nielicznych stanowisk, głównie w południowej części kraju. Występuje w butwiejącym drewnie pni i pieńków drzew liściastych, rzadziej iglastych, w starych budynkach drewnianych, gdzie powoduje niekiedy uszkodzenia belek, desek podłogowych i okładzin. Samica po przezimowaniu w komorach poczwarkowych składa jaja w czerwcu. Larwy w ciągu 5-6 tygodni drążą w drewnie chodniki, na końcu których budują komory poczwarkowe ze ścianami pokrytymi krzepnącą wydzieliną.

Zewnętrzne źródła danych