Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Neoceble — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 12
  1. Arthropodatyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  4. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Staphyliniformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Staphylinoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Leiodidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Leiodinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Agathidiiniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Agathidiumrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  12. Neoceblepodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Agathidium (Neoceble) confusum Ch.N.F. Brisout de Barneville, 1863
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1006125    kod taksonu: 1000
taksonomia sprawdzona: TAK
Polska Czerwona Lista: VU
 

źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2004 checklist: R. Ruta
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Agathidium confusum - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 55
  • Publikacje: 21
  • Kolekcje: 5
  • Autorzy publikacji: 22
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek rozmieszczony od Wysp Brytyjskich i Francji przez środkową Europę, Fennoskandię aż do zachodniej Syberii. Zarówno w Polsce, jak i gdzie indziej rzadko i sporadycznie, najczęściej pojedynczo znajdowany. Występuje na terenach lesistych w spróchniałych drzewach i na hubach nadrzewnych.

Zewnętrzne źródła danych