Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Atheta — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 32
  1. Arthropodatyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  4. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Staphyliniformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Staphylinoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Staphylinidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Aleocharinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Athetiniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Athetinapodplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  12. Athetarodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  13. Athetapodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Atheta (Atheta) nidicola (Johansen, 1914)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1008568    kod taksonu: 5839 (2210b)
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2004 checklist: A. Melke
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Atheta nidicola - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 3
  • Publikacje: 3
  • Kolekcje: brak danych
  • Autorzy publikacji: 6
  • Ilustracje (ikonografia): brak
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Opisany z Danii, wykazywany z Anglii, Fennoskandii, gdzie sięga daleko poza koło podbiegunowe, z Karelii, Litwy, krajów Beneluksu, Niemiec, Austrii i Czech. W Polsce notowany z jednego stanowiska na podstawie samca i samicy, złowionych w budce lęgowej w gnieździe sikory — Parus L. Występuje w lasach, parkach, w sąsiedztwie siedlisk ludzkich; spotykany w gniazdach dużych i małych ptaków oraz w gnieździe wiewiórki — Sciurus vulgaris L.

Zewnętrzne źródła danych