Mapa Bioróżnorodności
Taksony
  1. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  4. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Cucujiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Curculionoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Curculionidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Ceutorhynchinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Ceutorhynchiniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Glocianusrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Glocianus punctiger (C.R. Sahlberg, 1835)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1046052    kod taksonu: 5585
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2011 checklist: M. Wanat
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Glocianus punctiger - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 446
  • Publikacje: 121
  • Kolekcje: 13
  • Autorzy publikacji: 92
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): 1

Opis taksonu
Gatunek występujący w prawie całej Europie (z wyjątkiem skrajnych obszarów północnych Fennoskandii), docierający na wschód do Azji Środkowej. W Polsce bardzo często spotykany, szeroko rozprzestrzeniony od Bałtyku aż po Tatry. Zasiedla pola, łąki, ogrody, przydroża, miedze, pobrzeża wód i lasów. Żyje wyłącznie na mniszku pospolitym — Taraxacum officinale Web. Postacie dojrzałe spotykano na roślinach od marca do października, a w okresie zimowym w ściółce, wśród mchów i szczątków roślinnych. Samice składają jaja w kwietniu-czerwcu do pustych łodyg kwiatonośnych, w ich górnych odcinkach. Samica może złożyć do wnętrza jednej łodygi 10-20 jaj przez uprzednio żuwaczkami wygryziony otwór, który zostaje następnie zasklepiony sekrecją samicy i wyciekającym mlecznym sokiem rośliny. Larwy po wylęgnięciu z jaja przemieszczają się z łodygi do szypułki kwiatu, gdzie żywią się miękiszem, następnie przegryzają dno koszyczka i żerują na niedojrzałych owocach. Począwszy od maja-czerwca dorosłe larwy przez wygryzione otwory w okrywie koszyczka wypadają na ziemię, gdzie przepoczwarczają się na głębokości 4-5 cm w błyszczącym kokonie wytworzonym uprzednio z wydzieliny larwy.

Zewnętrzne źródła danych