Mapa Bioróżnorodności
Taksony
  1. Arthropodatyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  4. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Cucujiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Chrysomeloideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Cerambycidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Cerambycinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Hylotrupiniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Hylotrupesrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Hylotrupes bajulus (Linnaeus, 1758)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1023297    kod taksonu: 4117
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2010 checklist: R. Plewa
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Hylotrupes bajulus - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 376
  • Publikacje: 137
  • Kolekcje: 20
  • Autorzy publikacji: 111
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): 3

Opis taksonu
Szeroko rozprzestrzeniony w Europie, docierający na wschód przez Syberię do północnych Chin, notowany ponadto z Afryki Północnej, Wysp Kanaryjskich i Madery oraz z Azji Mniejszej, Kaukazu i jako zawleczony do Ameryki Północnej. W środkowej Europie występuje głównie jako chrząszcz synantropijny w drewnie budynków mieszkalnych i gospodarczych. W Polsce jest notowany niemal ze wszystkich krain. Ze względu na duże szkody wyrządzane przez ten gatunek o polskiej nazwie spuszczel domowy w elementach drewnianych jego bionomia i cykl rozwojowy zostały dobrze poznane — w piśmiennictwie polskim odpowiednie dane można znaleźć w pracy J. Dominika (1955). Postacie dojrzałe ukazują się od połowy maja do połowy sierpnia, a największe nasilenie pojawu przypada na lipiec. W pomieszczeniach ogrzewanych mogą się wylęgać z elementów drewnianych wczesną wiosną, a nawet w zimie. Larwy żerują w martwym, zwykle przerobionym, drewnie gatunków iglastych (sosna, świerk, jodła, modrzew), we wszelkiego rodzaju drewnianych elementach budynków, meblach, słupach telekomunikacyjnych i ogrodzeniach, a nawet słupach obudowy portów w ich części nadwodnej, znacznie rzadziej występują w lesie w pniakach, wywrotach i na posuszu. Larwy żerują w najbardziej zewnętrznej części bielu, gdzie drążą kręte chodniki, wypełniając je szczelnie mączką drzewną i ekskrementami. W zależności od warunków siedliskowych rozwój larwalny może trwać od trzech do kilkunastu lat. Przepoczwarczenie odbywa się w kwietniu-maju.

Zewnętrzne źródła danych