Mapa Bioróżnorodności
Taksony
  1. Arthropodatyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  4. Lepidopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Noctuoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Erebidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Lymantriinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Lymantriiniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Lymantriarodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Lymantria dispar (Linnaeus, 1758)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1205238    kod taksonu: 2689
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Buszko J. et Nowacki J. 2017 checklist: J. Buszko
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Lymantria dispar - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 16
  • Publikacje: brak danych
  • Kolekcje: 8
  • Autorzy publikacji: brak danych
  • Ilustracje (ikonografia): 5
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): 5

Opis taksonu
Gatunek zaliczany do największych szkodników drzew liściastych. Występuje masowo w ogrodach, sadach, szkółkach i wszelkich skupiskach leśnych, a także w alejach wierzbowych i topolowych, gdzie szkody poczynione przez gąsienice są najczęściej widoczne. Motyle latają w VII i VIII. Gąsienice zimują w skorupkach jajowych, które opuszczają w końcu IV i żerują do początku VII. Samice, różniące się od samców większymi rozmiarami i jasnym ubarwieniem, składają jaja kupkami na pniach drzew, płotach, ścianach domów i kamieniach, przykrywając je włoskami z odwłoka w celu ochrony jaj przed mrozem. Małe gąsienice, niekiedy unoszone wiatrem, szybko rozchodzą się wiosną na sąsiednie drzewa. Dorosłe gąsienice przepoczwarczają się w szparach kory, między liśćmi, na płotach itp. w luźnych oprzędach. Samce tego gatunku odbywają loty godowe w ciągu dnia. Motyl występuje nierzadko wspólnie z białką wierzbówką w skupiskach topól i wierzb. Szkody poczynione przez te gatunki, powoduja niekedy całkowite ogołocenie drzew z liści, co zmusza z kolei gąsienice do wędrówek w poszukiwaniu pokarmu i wymieranie z głodu oraz od pojawiających się nierzadko masowo pasożytów gąsienic. Jedna z cech gąsienic nieparki jest niezwykła chwytliwość odnóży, która spadającym gąsienicom w czasie wiatru lub ucieczki przed wrogiem ułatwia zaczepienie o gałąź niekiedy tylko jedną nogą, co wystarcza do zatrzymania się na roślinie i dalszą wędrówkę w poszukiwaniu pokarmu.
[138: Lymantria dispar (Linnaeus 1758) – brudnica nieparka]

Zewnętrzne źródła danych