Mapa Bioróżnorodności
Taksony
  1. Arthropodatyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  4. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Cucujiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Curculionoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Curculionidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Entiminaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Otiorhynchiniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Otiorhynchusrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  12. Phalantorrhynchuspodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Otiorhynchus (Phalantorrhynchus) morio (Fabricius, 1781)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1046590    kod taksonu: 4997
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2011 checklist: M. Wanat
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Otiorhynchus morio - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 124
  • Publikacje: 53
  • Kolekcje: 9
  • Autorzy publikacji: 42
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek europejski rozprzestrzeniony głównie w górach, od Karpat do Pirenejów, wykazywany nadto ze Szkocji i Sycylii. Występuje głównie w dolinach górskich, sięgając do strefy subalpejskiej, znane są też stanowiska nizinne. W Polsce notowany z pięciu krain południowych oraz oderwanego stanowiska niżowego w okolicy Warszawy. W Karpatach zachodnich występuje forma typowa, a w Bieszczadach O. morio ab. ebeninus Gyll. Ogólnikowo wykazany ze Śląska, ale L. Dieckmann (1980) wątpi o jego występowaniu na tym obszarze. Zasiedla głównie wilgotne i błotniste środowiska. Postacie dojrzałe żerują na liściach lepiężnika różowego — Petasites officinalis Moench i szczawiu alpejskiego — Rumex alpinus L. Cykl rozwojowy nie jest znany.

Zewnętrzne źródła danych