Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Rhagonycha — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 18
  1. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  4. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Elateriformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Elateroideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Cantharidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Cantharinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Canthariniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Rhagonycharodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Rhagonychapodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Rhagonycha (Rhagonycha) translucida (Krynicky, 1832)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1016192    kod taksonu: 2946
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2007 checklist: M.A. Mazur
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Rhagonycha translucida - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 108
  • Publikacje: 33
  • Kolekcje: 8
  • Autorzy publikacji: 24
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Rozprzestrzeniony w zachodniej i środkowej części Europy, docierając na południe do północnych Włoch, Jugosławii, Siedmiogrodu i Ukrainy. W Polsce znany z nielicznych stanowisk i niewielu krain. Występuje głównie na obszarach górzystych, począwszy od wysokości około 400 m n.p.m. do około 2500 m n.p.m. Z terenów nizinnych jest notowany z nielicznych rozproszonych stanowisk. Poławiano go od czerwca do sierpnia na polanach śródleśnych, pobrzeżach lasów i wód, przeważnie na kwitnących krzewach oraz na roślinności trawiastej i zielnej.
Burakowski i in. (1985) podali go błędnie z Żyrardowa, jest to Cantharis figurata Mann. Roubal (1910) podał go z Białowieży, jednak długotrwałe badania w Puszczy Białowieskiej tego nie potwierdziły. Z analizy stanowisk wynika, że jest to gatunek charakterystyczny dla buczyn i grądów pasa wyżyn i niższych gór. W Tatrach najwyższe stanowiska znajdują się na wys. do 1200 m npm.
Gatunek górski, środkowoeuropejski. Jego granica północna przebiega w Polsce w pasie wyżyn. Dahlgren (1968) wymienia go z Francji, Polski, Czech, Słowacji, Austrii, Szwajcarii, Włoch, Jugosławii, z Niemiec.

Zewnętrzne źródła danych