Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Lathrobium — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 17
  1. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  4. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Staphyliniformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Staphylinoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Staphylinidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Paederinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Paederiniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Lathrobiinapodplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Lathrobiumrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  12. Lathrobiumpodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Lathrobium (Lathrobium) fulvipenne (J.L.C. Gravenhorst, 1806)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1010968    kod taksonu: 1607
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2004 checklist: A. Melke
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Lathrobium fulvipenne - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 259
  • Publikacje: 85
  • Kolekcje: 11
  • Autorzy publikacji: 83
  • Ilustracje (ikonografia): 2
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Szeroko rozprzestrzeniony gatunek w całej środkowej i północnej Europie, na południe docierający do Pirenejów, środkowych Włoch i północnego Bałkanu, wykazywany również z Grenlandii, Algierii, Azji Mniejszej, Syberii i Mandżurii. W Polsce dość pospolity zarówno na niżu jak i w górach. Występuje w różnych wilgotnych środowiskach zarówno na otwartych terenach jak i w lasach. Znajdowany zwykle na wiosnę i jesienią pod rozkładającymi się szczątkami roślinnymi.

Zewnętrzne źródła danych