Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Lathrobium — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 17
  1. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  4. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Staphyliniformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Staphylinoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Staphylinidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Paederinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Paederiniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Lathrobiinapodplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Lathrobiumrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  12. Lathrobiumpodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Lathrobium (Lathrobium) furcatum Czwalina, 1888
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1040720    kod taksonu: 5794 (1607b)
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2004 checklist: A. Melke
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Lathrobium furcatum - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 9
  • Publikacje: 6
  • Kolekcje: 1
  • Autorzy publikacji: 6
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek mało znany, aczkolwiek od jego opisu z Węgier, Serbii, Rumunii, Turcji i Kaukazu, upłynęło przeszło sto lat, później w ogóle nie wykazywany, dopiero na nowo ogólnikowo w Europie Środkowej (Lohse 1964), a z wyszczególnieniem krajów, z Czechosłowacji i Austrii (Lucht 1987), jednak w ostatnim katalogu chrząszczy Czechosłowacji z r. 1993 notowany tylko ze Słowacji. W Polsce stwierdzony na podstawie pojedynczych okazów z trzech stanowisk, najdalej na północ wysuniętych w ogólnym zasięgu gatunku. Wymagania ekologiczne słabo poznane. W południowym zasięgu poławiany w detrytusie w dolinach rzecznych, w rezerwacie koło Chełma, w zbiorowisku roślinności stepowej na podłożu kredowym, wśród mchów porastających kępami 10-letni ugór.

Zewnętrzne źródła danych