Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Cantharis — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 25
  1. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  4. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Elateriformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Elateroideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Cantharidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Cantharinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Canthariniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Cantharisrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Cantharispodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Cantharis (Cantharis) tristis Fabricius, 1798
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1016080    kod taksonu: 2928
taksonomia sprawdzona: TAK
Polska Czerwona Lista: VU
 

źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2007 checklist: M.A. Mazur
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Cantharis tristis - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 55
  • Publikacje: 29
  • Kolekcje: 4
  • Autorzy publikacji: 21
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek o zasięgu ograniczonym do wyższych partii górskich w środkowej części Europy, Krainie w Jugosławii, we Włoszech, Francji i Hiszpanii. Z Polski pewne stanowiska znane są z Sudetów, Tatr i Beskidów Zachodnich, natomiast z uwagi na wymagania ekologiczne omawianego gatunku wzmianka o występowaniu na Nizinie Wielkopolsko-Kujawskiej jest niewiarygodna. Zasiedla w górach głównie strefę subalpejską i alpejską, docierając w Alpach do wysokości około 2500 m n.p.m. Dane o występowaniu w niższych położeniach górskich są kwestionowane. Występuje od wiosny do późnego lata, najczęściej w czerwcu, rzadko w kwietniu i sierpniu.
W Tatrach występuje od końca maja do końca czerwca. Horionowi (1953) znane są tylko 2 okazy z Karkonoszy złowione w ubiegłym wieku. W Tatrach C. tristis występuje właściwie tylko na stanowiskach o podłożu węglanowym. Na szczycie Kominiarskiego Wierchu znajdywany na kwiatach między kępami kosodrzewiny (w podobnym biotopie złowiłem serię okazów w wapiennych górach Mała Fatra na Słowacji). To przywiązanie do terenów o węglanowym podłożu tłumaczyłoby dużą rzadkość tego gatunku np. w Tatrach granitowych, w Karkonoszach oraz na Babiej Górze zbudowanej głównie ze skał fliszowych. Być może mamy do czynienia z regresją gatunku i tylko Tatry wapienne są jego ostatnim miejscem występowania w Polsce.
Znany głównie z wyższych gór Europy środkowej, podany także z Karpat węgierskich (Kaszab 1955).

Ilustracje
... przeglądaj
Cantharis
tristis
Zewnętrzne źródła danych