Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Ampedus — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 27
  1. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  4. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Elateriformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Elateroideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Elateridaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Elaterinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Ampediniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Ampedusrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  11. Ampeduspodrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  12. Ampedus sanguinolentusgatunek
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
podgatunek: Ampedus (Ampedus) sanguinolentus sanguinolentus (Schrank von Paula, 1776)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1015170    kod taksonu: 2761
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2007 checklist: L. Buchholz
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Ampedus sanguinolentus sanguinolentus - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 232
  • Publikacje: 60
  • Kolekcje: 10
  • Autorzy publikacji: 64
  • Ilustracje (ikonografia): 2
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): 1

Opis taksonu
Gatunek rozprzestrzeniony niemal w całej Europie i na Syberii z wyjątkiem skrajnych obszarów północnych, notowany też z północnych części Kazachstanu i Mongolii oraz z Sachalinu i wyspy Hokkaido w Japonii. W Polsce rozmieszczony prawdopodobnie w całym kraju, nie notowany jednak jeszcze z kilku krain. Występuje głównie na niżowych i podgórskich wilgotnych terenach leśnych, a wzdłuż dolin rzecznych dochodzi nawet do południowych obszarów stepowych. Chrząszcz odbywa rozwój w martwym drewnie drzew liściastych, zwłaszcza w olchach, dębach, lipach i brzozach. Cykl rozwojowy trwa przeciętnie cztery lata. Larwa żyje w wilgotnym, butwiejącym, miękkim drewnie pniaków, powalonych pni oraz kłód, a nawet w martwych korzeniach. Po przezimowaniu postacie dojrzałe ukazują się w końcu kwietnia i przeżywają do lipca. Kopulacja i składanie jaj odbywa się w maju i czerwcu. Loty odbywają się przy słonecznej i bezwietrznej pogodzie w sąsiedztwie miejsc lęgowych. Chrząszcza tego zwykle poławia się pojedynczo na trawach, roślinach zielnych, krzewach i niżej położonych gałęziach drzew oraz pod odstającą korą i w szczelinach drewna.

Zewnętrzne źródła danych